จาก วิธีชนะทุกข์และสร้างสุข ของ . . . → Read More: อย่าร้องไห้เพราะนมหก]]> ….ในทันทีทันใดนั้นเอง ครูก็เอามือไปปัดโดน ขวดนมแตกดังโครมลงในอ่างล้ามมือ ครั้นแล้ว ครูเรียกนักเรียนทุกคนมาที่อ่างล้างมือ แล้วบอกนักเรียนทุกคนดูที่ขวดนมที่แตกกระจัด กระจายอยู่ แล้วพูดว่า “เธอจงมองดูให้ดี ฉัน ต้องการให้เธอทุก คนจำบทเรียนนี้ไว้ตลอดชีวิต ของเธอ นมไม่มีเหลืออยู่เลย เธอจะเห็นว่ามันไหล ลงท่อหมดแล้ว เธอจะร้องเอะอะโวยวายหรือ จะเสียอกเสียใจขนาดไหนก็ตาม ก็ไม่สามารถ นำมันคืนมาได้ แม้แต่หยดเดียว แต่ถ้าเราใช้สติ ปัญญาเล็กน้อยนมอาจจะไม่หก แต่ตอนนี้มันสายไปเสียแล้ว มีทางเดียวที่เราควรกระทำคือ ถือว่ามันสูญสิ้นไปแล้ว ลืมมันเสีย แล้วหาทางแก้ไขหรือถ้าแก้ไม่ได้ก็ทำอย่างอื่นต่อไป เพราะฉะนั้นอย่าร้องไห้เพราะนมหก…..

จาก วิธีชนะทุกข์และสร้างสุข
ของ Dale Carnegie

จาก: ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ หน้า 42

ของ: . . . → Read More: จงปล่อย จงวาง]]>

ภิกษุนั้นตอบว่า “ผู้มีอายุ พระผู้มีพระภาคเจ้าย่อมทรงสั่งสอนว่าให้ปล่อยให้วาง ทั้งข้างหน้า ข้างหลัง และท่ามกลาง มิให้ติดอยู่ในอารณ์อันเป็นอดีต อนาคตและปัจจุบัน อารมณ์ที่พอใจหรือไม่พอใจอันใดเกิดขึ้น จงปล่อย จงวางให้เป็นกองๆไว้ณ.ที่นั้น อย่านำมาเก็บไว้ แบกไว้ ใครด่าว่าเราบนบก จงกองคำด่านั้นไว้บนบก อย่านำติดไปในน้ำด้วย เขาด่าว่าเราในน้ำ จงกองคำด่านั้นไว้ในน้ำ อย่านำติดมาบนบก หรือเขาด่าว่าเราในเมือง จงกองไว้ในเมือง อย่านำติดมาจนถึงเชตวนารามนี้”

จาก: ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ หน้า 42

ของ: อาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ

เงิน ๘๐๐๐ บาท ที่คุณอุตสาห์หามาให้ฉันนั้น คุณได้มาด้วยการสละความซื่อสัตย์สุจริตต่อหน้าที่ ด้วยการสละเกียรติยศของคุณ อรรถขา.. ฉันจะรับมันไว้ได้อย่างไร คุณบอกว่าคุณนำเงินก้อนนั้นซึ่งเต็มไปด้วยราคีมาบูชาความรักของเรา รักบริสุทธิ์ผุดผ่องของเราจะยอมรับบูชาด้วยของที่ได้มาจากบาปของเราหรือ? คุณบอกว่าคุณไม่ได้ทำผิดคิดร้ายอะไร เพียงแต่ว่าได้ละความสัตย์สุจริตในหน้าที่เท่านั้น

ยอดรักขา ฉันคิดว่าคุณกำลังจะหลงทางไป คุณดูแลความสัตย์สุจริตในแง่ใดเล่า จึงเห็นไปว่าเป็นสิ่งกระจิ๋วหลิวนิดเดียว จนคุณเองก็รู้สึกว่าไม่ได้ทำผิดคิดร้ายอะไร ฉันนึกออกแล้วว่าคุณดูแลความสุจริตในแง่ไหน คุณบอกฉันว่าใครๆเขาก็ทำกันทั้งนั้น ใครๆเขาก็ประพฤติกันทั้งนั้น ดังนั้นคุณจึงไม่เห็นประหลาด

อรรถขา ถ้าทุกคนในโลกนี้ได้ร่ำรวยขึ้น เพราะประพฤติเป็นโจรไปกันหมด ยอดรักของฉันจงเป็นกระยาจกไปแต่ผู้เดียวเถิด ถ้ามันจะทำให้คุณเป็นสัมมาชนต่อไปได้ ถ้าทุกคนจะได้ราชบัลลังค์ ประพฤติดเป็นผู้ร้ายฆ่าคนกันไปหมด ยอดรักของฉันก็จงยอมเป็นคนเข็ญใจไปแต่ผู้เดียวเถิด

จาก: ตอนหนึ่งในหนังสือ เรื่องสั้น “แม่ยอดยุพดี” ในหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด . . . → Read More: บูชาความรัก]]>

ฉันรักคุณ รักเลือดเนื้อชีัวิตของคุณ รักอย่างเชิดชูบูชา และฉันไม่ประสงค์อะไรนอกจากได้รับรักของคุณ เหตุฉะนั้นฉันไม่ขอรับอะไรที่คุณได้มาซึ่งจะเป็นผลในการทำลายจิตใจของคุณ ความรักของฉันจะต้องไม่ฉุดคุณลงมาเกลือกกลั้วกับสิ่งปฏิกูล มิฉะนั้นรักฉันก็จะเป็นรักที่เห็นแก่ตัว รักอันน่าทุเรศ มันจะเป็นไปได้ละหรือที่เราจะเรียกสิ่งนั้นว่ารักแท้

เงิน ๘๐๐๐ บาท ที่คุณอุตสาห์หามาให้ฉันนั้น คุณได้มาด้วยการสละความซื่อสัตย์สุจริตต่อหน้าที่ ด้วยการสละเกียรติยศของคุณ อรรถขา.. ฉันจะรับมันไว้ได้อย่างไร คุณบอกว่าคุณนำเงินก้อนนั้นซึ่งเต็มไปด้วยราคีมาบูชาความรักของเรา รักบริสุทธิ์ผุดผ่องของเราจะยอมรับบูชาด้วยของที่ได้มาจากบาปของเราหรือ? คุณบอกว่าคุณไม่ได้ทำผิดคิดร้ายอะไร เพียงแต่ว่าได้ละความสัตย์สุจริตในหน้าที่เท่านั้น

ยอดรักขา ฉันคิดว่าคุณกำลังจะหลงทางไป คุณดูแลความสัตย์สุจริตในแง่ใดเล่า จึงเห็นไปว่าเป็นสิ่งกระจิ๋วหลิวนิดเดียว จนคุณเองก็รู้สึกว่าไม่ได้ทำผิดคิดร้ายอะไร ฉันนึกออกแล้วว่าคุณดูแลความสุจริตในแง่ไหน คุณบอกฉันว่าใครๆเขาก็ทำกันทั้งนั้น ใครๆเขาก็ประพฤติกันทั้งนั้น ดังนั้นคุณจึงไม่เห็นประหลาด

อรรถขา ถ้าทุกคนในโลกนี้ได้ร่ำรวยขึ้น เพราะประพฤติเป็นโจรไปกันหมด ยอดรักของฉันจงเป็นกระยาจกไปแต่ผู้เดียวเถิด ถ้ามันจะทำให้คุณเป็นสัมมาชนต่อไปได้ ถ้าทุกคนจะได้ราชบัลลังค์ ประพฤติดเป็นผู้ร้ายฆ่าคนกันไปหมด ยอดรักของฉันก็จงยอมเป็นคนเข็ญใจไปแต่ผู้เดียวเถิด

จาก: ตอนหนึ่งในหนังสือ เรื่องสั้น “แม่ยอดยุพดี” ในหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด “ขอแรงหน่อยเถอะ”

ของ: ศรีบูรพา

Henry S. Truman (1884-1972)

จาก:   . . . → Read More: When you’ve done the best you can]]> I come to the office each morning and stay for long hours doing what has to be done to the best of my ability. And when you’ve done the best you can, you can’t do any better. So when I go to sleep I turn everything over to the Lord and forget it.

Henry S. Truman (1884-1972)

จาก:   สารมหาวิทยาลัยมหิดล ปีที่ 20 ฉบับที่ 19 (19 ตุลาคม 2538)

ของ:   Henry S. Truman

“เราเห็นพระที่วัดไม่ดี

เราเห็นครูที่โรงเรียนดุด่า

เราได้ยินว่าผู้พิพากษาที่ศาลกินสินบน

เราได้ยินว่าหมดขูดรีดค่ารักษาพยาบาลจากผู้ป่วย”

คุณยายเตือนเราว่า

“ไม่มีพระที่ไม่ดี คนไม่ดีไม่ใช่พระ

ไม่มีครูที่ดุด่า คนที่ดุด่าไม่ใช่ครู

ไม่มีผู้พิพากษาที่กินสินบน คนที่กินสินบนไม่ใช้ผู้พิพากษา

ไม่มีหมอที่ขูดรีด คนที่ขูดรีดไม่ใช่หมอ”

จาก . . . → Read More: ใครดี ใครชั่ว]]> เมื่อเราพูดว่า :

“เราเห็นพระที่วัดไม่ดี

เราเห็นครูที่โรงเรียนดุด่า

เราได้ยินว่าผู้พิพากษาที่ศาลกินสินบน

เราได้ยินว่าหมดขูดรีดค่ารักษาพยาบาลจากผู้ป่วย”

คุณยายเตือนเราว่า

“ไม่มีพระที่ไม่ดี คนไม่ดีไม่ใช่พระ

ไม่มีครูที่ดุด่า คนที่ดุด่าไม่ใช่ครู

ไม่มีผู้พิพากษาที่กินสินบน คนที่กินสินบนไม่ใช้ผู้พิพากษา

ไม่มีหมอที่ขูดรีด คนที่ขูดรีดไม่ใช่หมอ”

จาก จุลสารตักบาตรศิริราช

ของ ไม่ทราบนามผู้แต่ง

Anybody can become angry, that is easy, but to be angry with the right person, and to the right degree, and the right time, and for the right purpose, and in the right way, that is not withing everybody’s power and it is not easy.

ซึ่งพอจะถอดความเป็นภาษาไทยได้ดังนี้

ทุกคนสามารถจะเกิดความโกรธขึ้นมาได้ มันไม่ใช่ของยาก แต่การที่เราจะโกรธให้ถูกที่ ถูกคน ถูกเวลา ถูกวิธีและมีระดับความโกรธอย่างเหมาะสม และเป็นไปเพื่อจุดมุ่งหมายที่ดี มันไม่ง่ายเลย และไม่ใช่ทุกคนจะทำได้ 

จาก: Quote Shareware . . . → Read More: ความโกรธกับ Aristotle]]> Aristotle ซึ่งเป็นปราชญ์ชาวกรีกยุคโบราณได้เคยกล่าวเรื่องความโกรธไว้อย่างงดงามว่า

Anybody can become angry, that is easy, but to be angry with the right person, and to the right degree, and the right time, and for the right purpose, and in the right way, that is not withing everybody’s power and it is not easy.

ซึ่งพอจะถอดความเป็นภาษาไทยได้ดังนี้

ทุกคนสามารถจะเกิดความโกรธขึ้นมาได้ มันไม่ใช่ของยาก แต่การที่เราจะโกรธให้ถูกที่ ถูกคน ถูกเวลา ถูกวิธีและมีระดับความโกรธอย่างเหมาะสม และเป็นไปเพื่อจุดมุ่งหมายที่ดี มันไม่ง่ายเลย และไม่ใช่ทุกคนจะทำได้ 

จาก: Quote Shareware (2000quote.zip)

ของ Aristotole

ผู้แพ้     จะเห็นส่วนหนึ่งของปัญหาอยู่เสมอ

ผู้ชนะ    มักจะมีโครงการ

ผู้แพ้     มักจะมีข้อแก้ตัว

ผู้ชนะ    จะพูดว่าให้ฉันทำให้คุณเถอะ

ผู้แพ้     จะพูดว่านั่นไม่ใช่งานของฉัน

ผู้ชนะ    มองเห็นคำตอบในทุกปัญหา

ผู้แพ้     มองเห็นปัญหาในทุกคำตอบ

ผู้ชนะ    พูดว่ามันอาจจะยาก แต่มันเป็นไปได้

ผู้แพ้     จะพูดว่ามันอาจจะเป็นไปได้ แต่มันยากเกินไป

จาก    คติชีวิต หน้า 33-34 ของ    นักเขียนนิรนามชาวต่างประเทศ

15 . . . → Read More: ผู้แพ้-ผู้ชนะ]]> ผู้ชนะ    จะเห็นส่วนหนึ่งของคำตอบอยู่เสมอ

ผู้แพ้     จะเห็นส่วนหนึ่งของปัญหาอยู่เสมอ

ผู้ชนะ    มักจะมีโครงการ

ผู้แพ้     มักจะมีข้อแก้ตัว

ผู้ชนะ    จะพูดว่าให้ฉันทำให้คุณเถอะ

ผู้แพ้     จะพูดว่านั่นไม่ใช่งานของฉัน

ผู้ชนะ    มองเห็นคำตอบในทุกปัญหา

ผู้แพ้     มองเห็นปัญหาในทุกคำตอบ

ผู้ชนะ    พูดว่ามันอาจจะยาก แต่มันเป็นไปได้

ผู้แพ้     จะพูดว่ามันอาจจะเป็นไปได้ แต่มันยากเกินไป

จาก    คติชีวิต หน้า 33-34
ของ    นักเขียนนิรนามชาวต่างประเทศ

15 สิงหาคม 2534

เอาล่ะสำหรับผม ถ้าผมรู้ว่ามีสิ่งที่ผมต้องการอยู่อีกฟาก ผมก็จะข้ามไปเอามาให้ได้ ต่อให้ไม่มีท่อนซุงพาดขวางก็เถอะ ผมต้องหาวิธีให้ได้ คนอย่างผมไม่เคยคิดเสี่ยงถ้าไม่จำเป็น”

ชายหนุ่มยิ้มให้ “มันมีความต่างกันอยู่นะแพม ระหว่างความกล้ากับความโง่ น่ะ”

จาก    ล้างเดนนรก

ของ    Louis L’A Mour ศักดิ์ บวร แปล

26 . . . → Read More: ความกล้าและความโง่]]>            “ไม่ใช่ผมหรอก” สิงห์หนุ่มสั่นหัว”มีแต่คนโง่เท่านั้นที่เสี่ยงโดยไม่ดูตาม้าตาเรือ นั่นไม่ใช่วิธีแสดงความกล้าหาญ ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว นักสู้ที่ดีจะไม่ใช้วิธีเสี่ยงโดยไม่จำเป็น นี่คุณรู้อะไรมั้ย แพม? ตอนผมเป็นเด็กหัวเท่ากำปั้น ทุกคนล้วนตราหน้าผมว่าขี้ขลาด ไม่กล้ากระทั่งจะเดินข้ามท่อนซุงที่พาดเหนือหุบเขาสูงชัน เด็กอื่นๆล้วนเดินข้ามไปข้ามมาเป็นว่าเล่น แต่นั้นต้องไม่ใช่ผม เพราะมันไม่ได้อะไรที่เป็นประโยชน์แต่ถ้าหากพลาดเมื่อไรก็ตายเมื่อนั้น

เอาล่ะสำหรับผม ถ้าผมรู้ว่ามีสิ่งที่ผมต้องการอยู่อีกฟาก ผมก็จะข้ามไปเอามาให้ได้ ต่อให้ไม่มีท่อนซุงพาดขวางก็เถอะ ผมต้องหาวิธีให้ได้ คนอย่างผมไม่เคยคิดเสี่ยงถ้าไม่จำเป็น”

ชายหนุ่มยิ้มให้ “มันมีความต่างกันอยู่นะแพม ระหว่างความกล้ากับความโง่ น่ะ”

จาก    ล้างเดนนรก

ของ    Louis L’A Mour ศักดิ์ บวร แปล

26 ธันวาคม 2536

แต่ข้าพเจ้ายังไม่รู้ตัวเลย จึงคงรับตำแหน่งนี้อยู่ ข้าพเจ้ากลัวว่าตัวเองจะหลงไหลฟั่นเฟือนให้เห็นว่าตำแหน่งนั้นคือหน้าที่และความรับผิดชอบ เมื่อไร้สมรรถภาพแล้วก็ควรหลีกทางให้คนที่เขาทำงานได้เข้ามาทำ ข้าพเจ้ากลัวเช่นนี้

ข้าพเจ้าอธิษฐาน ให้ได้กลับมาอ่านข้อความนี้อีกเมื่อ 20 ปีไปแล้ว และขอให้อ่านครั้งนั้น ได้เกิดความรู้สึกดั่งเช่น ที่มีความรู้สึกในขณะนี้เถิด

จาก    หน้าปกของสมุดที่นักศึกษาแพทย์ชั้นปี 1 ทำ

ของ    โกมล คีมทอง

12 . . . → Read More: สิ่งที่ข้าพเจ้าหวั่นวิตกที่สุด]]>             สิ่งที่ข้าพเจ้าหวั่นวิตกเป็นที่สุดคือกลัวว่าจะไม่รู้จักตนเองดีพอ จะรู้อยู่ก็แต่ความวิเศษเป็นเลิศมนุษย์ของตน และทำทุกอย่างถูกหมดไม่มีผิด ใครตำหนิไม่ได้ แต่ความเสียหายอันเป็นสันดานของตัวเองมองข้ามไปเสีย ข้าพเจ้าวิตกไปว่า ยามเมื่อสมรรถภาพข้าพเจ้าด้อยถอยลง ไฟแห่งความกระตือรือล้น อยากจะทำลดน้อยลง หรือมอดไปจนสิ้น ความใฝ่ใจในวิชาการ ความสำรวมในการวางตัวประพฤติตนให้อยู่ในวิถีทางที่ชอบ และความรู้สึกอยากทำประโยชน์ เหล่านี้หมดสิ้นไปแล้ว

แต่ข้าพเจ้ายังไม่รู้ตัวเลย จึงคงรับตำแหน่งนี้อยู่ ข้าพเจ้ากลัวว่าตัวเองจะหลงไหลฟั่นเฟือนให้เห็นว่าตำแหน่งนั้นคือหน้าที่และความรับผิดชอบ เมื่อไร้สมรรถภาพแล้วก็ควรหลีกทางให้คนที่เขาทำงานได้เข้ามาทำ ข้าพเจ้ากลัวเช่นนี้

ข้าพเจ้าอธิษฐาน ให้ได้กลับมาอ่านข้อความนี้อีกเมื่อ 20 ปีไปแล้ว และขอให้อ่านครั้งนั้น ได้เกิดความรู้สึกดั่งเช่น ที่มีความรู้สึกในขณะนี้เถิด

จาก    หน้าปกของสมุดที่นักศึกษาแพทย์ชั้นปี 1 ทำ

ของ    โกมล คีมทอง

12 กรกฎาคม 2537

เราจะถูกมฤตยูรุกรานเมื่อไร ที่ไหนเราไม่รู้ หายใจออกครั้งนี้ อาจจะไม่หายใจเข้าอีก เมื่อถึงเวลาจะต้องตาย ไม่มีผู้ใดผัดเพี้ยนได้ ไม่มีผู้ใดช่วยได้ ดังนั้นจงเร่งทำความดี ละความชั่ว ทำใจให้บริสุทธิ์ พังอย่าประมาท !

จาก แสงส่องใจ อันดับที่ 5 ของ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช

19 . . . → Read More: เกิดมาต้องตาย]]> ทุกคนมีความรู้อยู่แก่ใจว่าทุกคนเกิดมาแล้วต้องตาย ไม่มีใครเลยสักคนเดียวที่หนีความตายพ้น และทุกคนมีความได้เปรียบอยู่ประการหนึ่งที่มีความรู้นี้ติดตัวติดใจอยู่ แต่แทบทุกคนก็มีความเสียเปรียบอยู่ประการหนึ่ง ที่ไม่เห็นค่า ไม่เห็นประโยชน์ของความรู้นี้ จึงไม่ได้ใส่ใจเท่าที่ควร ปล่อยปละละเลย รู้จึกเหมือนไม่รู้ สิ่งที่เป็นคุณประโยชน์ จึงเป็นเหมือนสิ่งที่ไม่มีค่า

เราจะถูกมฤตยูรุกรานเมื่อไร ที่ไหนเราไม่รู้ หายใจออกครั้งนี้ อาจจะไม่หายใจเข้าอีก เมื่อถึงเวลาจะต้องตาย ไม่มีผู้ใดผัดเพี้ยนได้ ไม่มีผู้ใดช่วยได้ ดังนั้นจงเร่งทำความดี ละความชั่ว ทำใจให้บริสุทธิ์ พังอย่าประมาท !

จาก แสงส่องใจ อันดับที่ 5
ของ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช

19 กรกฎาคม 2534